قاعده الواحد

عارف با شهود حق، و در نتیجه ، با ادراک فنای خویش و فنای عالم، معتقد است که غیر از "حق" که وجود مطلق است، چیزی وجود ندارد و ذات او از هر کثرت و تمایزی مبرا است. از سوی دیگر با حس خویش- که منکر آن نیز نمی تواند باشد- کثرت را ادراک می نماید.