مایستر اکهارت

انتشارات دارالهادی لبنان اخیراً کتاب وحدت وجود به روایت ابن عربی و مایستر اکهارت  تألیف دکتر قاسم کاکایی را به زبان عربی منتشر کرده است. ترجمه این کتاب تحت عنوان "وحده الوجود بقرائتی ابن عربی و مایستر ایکهارت"توسط انتشارات دار الهادی لبنان چاپ و منتشر شد. این کتاب را عبد الرحمن العلوی به زبان عربی تر جمه کرده است و بالغ بر 700 صفحه می باشد. استاد مصطفی ملكيان در مقدمه فارسی اين كتاب مي نویسد:

 این مقاله به یکی از تفاوتهای مهم فیلسوف و عارف می پردازد و آن اینکه اولی در در جستجوی معرفت در باب"هستی و وجود است و دومی در پی وصول به "نیستی" و عدم. اما آیاجستجوی نیستی می تواند معنای محصلی داشته باشد؟ در این مقاله می کوشیم تا معنای نیستی را از دیدگاه دو عارف بزرک شرق و غرب، مولوی و اکهارت، که همزمان و معتقد به دو دین ابراهیمی اسلام و مسیحیت بودند، روشن کنیم. بررسی رابطه این دیدگاه با

نظریه وحدت وجود و نیز بررسی تأثیر آن در پیدایش یک نوع الهیات سلبی، از دیگر اهداف این مقاله است.

 روزنامه ایران شماره 2534   دوشنبه 6 مرداد 1382

در خرداد ماه 1382 به دعوت دانشگاه وین، کنفرانس بزرگ "خدا و جهانی شدن " در کشور اتریش برگزار شد. این کنفرانس را شانزده دانشگاه از شانزده کشور اروپایی حمایت می کردند. در این کنفرانس 10 روزه، حدود 40 استاد از دانشگاههای مختلف اروپا و آمریکا به ارائۀ مقاله پرداختند.

در مراسم بيست و يكمين دوره معرفي كتاب سال و يازدهمين دوره اهداى جايزه جهاني كتاب سال جمهورى اسلامي ايران كه با حضور اساتيد و فرهيختگان كشور و برخي سفراى كشورهاى خارجي در تالار وحدت برگزارشد، " ضياء موحد" و "قاسم كاكايي " از مولفان نمونه ايران و "كريستين ژان وه " مولف نمونه از كشور فرانسه سخن

در میان مکاتب فلسفی معاصر، اگزیستانسیالیزم یکی از پرطرفدارترین آنهاست. در کشور ما نیز، قبل و بعد از انقلاب، در محافل فلسفی، دینی و فرهنگی، به این مکتب توجه شده است. شاخه الحادی و شاخه الهی این مکتب، هر یک جداگانه، توجه عده‏ای از روشنفکران و متفکران کشور را به خود جلب کرده است.

نظریه وحدت وجود که از جانب عرفا مطرح شده به علت دور از عقل بودن و نیز به علت مخالفت با بعضی از ظواهر متون مقدس، مورد مخالفتهای فراوان قرار گرفته است. جمعی از طرفداران این نظریه برای کاستن این مخالفتها، آن را به وحدت شهود تاویل کرده اند و آن را بیشتر مقوله ای معرفت شناختی قلمداد کرده اند تا مقوله ای وجودشناختی.

ابن عربی و اکهارت مانند هر اندیشمندی دیگر، در پی ریزی جهان بینی خود، در پی شناخت هستی و وجودند. لیکن رویکردشان به "وجود" صرفا از سر فلسفه ورزیدن خشک و بی روح نیست بلکه در هستی، امری قدسی و الهی یافته اند که موجد نوعی "هیبت" در درون عارف است. اصولا در مکتب وحدت وجود، وحدت و الوهیت از هم جدا نیستند.

نظريه وحدت وجود همواره به عنوان امري تناقض آميز و محتوي پارادوكس هاي بسيار تلقي شده است. ولي عرفا مدعي اند كه همين امر متناقض نما را تجربه و شهود كرده اند. اما آيا ايشان توان آن را داشته اند كه اين امر را براي ديگران تبيين و يا تعبير نمايند؟